Zdesperowany Królik

Właśnie obejrzałam angielski program (w stylu iście amerykańskim) o ogrodach. Jakiś facet pomagał biednym lokatorom zmienić ogród na zapleczu ich nowo zakupionego domu. Poprzedni właściciele wyłożyli te 2 metry szerokości płytami betonowymi przypominającymi kamień naturalny.

Nawiedzony prowadzący marudził coś  o tym, że w procesie produkcji cementu powstaje dużo gazów cieplarnianych i dlatego trzeba go unikać. Ponadto takie płyty są paskudne!! Później wybierał płyty z naturalnego kamienia z Indii, ale doszedł do wniosku, że są transportowane z daleka (gazy cieplarniane), a do tego pracujący przy tym ludzie zarabiają tylko 2 funty dziennie. Zrezygnował. Rozumiem, że w trosce o dobro tych ludzi lepiej nie dać im tych 2 funtów niż dać. Nigdy nie rozumiałam przewrotności tego trendu w miłosierdziu.

Ostatecznie, ten niezwykle proekologiczny ogrodnik zakupił [UWAGA] nie trawę, ale betonowe płyty przypominające kamień naturalny tyle, że wytworzone w 85% z starych płyt. O tym ile gazów wytwarza się w procesie recyklingu nie powiedział. Boskie po prostu :-)

Całe to zamieszanie miało na celu utworzenie “eko edenu”. Jak tego dokonano? Zostawiono 2 wolne prostokąty w których będą rosły kwiaty.

Czy to eko-oszołomizm lekki czy już zaawansowany?

Jak mnie to wkurza jak ludzi rozpoczynają swoje narzekania na temat ludzkiej obojętności, znieczulenia i takich tam. Usiądzie sobie taka świnia z innymi i zaczyna marudzić jak to nikt nie pomoże człowiekowi w potrzebie, tylko wszyscy stoją i udają, że nie widzą. Nie spytają czy pijak się dobrze czuje,  nie pomogą kobiecie z wózkiem,  nie zareagują w przypadku bójki. Najbardziej żałosne w tym momencie: nikt nie interesuje się losem starszych, samotnych sąsiadów.

Tylko taka refleksja: w takich rozmowach niemal wszyscy są oburzeni znieczuleniem całego świata. Na ulicy niemal nikt nie reaguje w wyżej opisanych przypadkach. Jaki z tego wniosek? Niemal wszyscy, którzy ośmielają się chrzanić o wyżej opisanym są podłymi hipokrytami, którzy swój brak odwagi i znieczulenie próbują zakryć publicznym szczekaniem pod tytułem “jestem taki dobry, ale nie miewam okazji”. Żenujące…

Podczytuje forum… pisałam już o tym ;]

Ostatnio przeglądałam wątek o zmywaniu makijażu i pełne oburzenia wpisy o tym jak to można o 2 w nocy po pijaku nie traktować się toną kosmetyków “myjących”. Strasznie mnie to śmieszy, że dla niektórych kobiet “higiena”, “czystość”, “mycie twarzy” to hasła nieodzownie kojarzące się nie z wodą, ale z kilkoma kosmetykami (mleczkiem, tonikiem i tym podobnymi). Co te głupie kolorowe pisma robią z kobietami? Kiedyś czytałam wręcz, że nie powinno się myć twarzy wodą. W jaki sposób nacieranie się kosmetykami, które zawsze pozostawiają coś na twarzy, ma być nazywane zmywaniem czegokolwiek? Jak można uważać twarz potraktowaną takim czymś za czysta?

Naturalna zdolność do czegoś co nazywam “lizaniem sobie nawzajem tyłków” jest bardzo silna, jednak w niektórych kręgach ludzie dość skutecznie udają, że nie gromadzą się w grupy wzajemnej adoracji. Nie czarujmy się: w kręgach uważających się za światowe, nowoczesne, tolerancyjne, oświecone itp, opowiedzenie się za wprowadzeniem matury z religii jest samobójstwem towarzyskim :-)

A co ja na to
A ja nie lubię fanatyzmu antyreligijnego/antyklerykalnego jeszcze bardziej niż fanatyzmu religijnego/klerykalnego. Przyczyna takich upodobań jest prosta: przeciwnicy ośmieszają się sami, nie podoba mi się natomiast kiedy inni swym fanatyzmem ośmieszają moje poglądy. W przypadku kwestii matury z religii nie spotkałam się jeszcze z racjonalnym argumentem obozu antyreligijnego, natomiast obóz religijny ma takowe. A teraz nastąpi mój wywód:

Założenia:
- matura z założenia ma być egzaminem na studia
- mamy w Polsce całkiem sporo wydziałów teologicznych (zarówno katolickich jak i prawosławnych)

Wnioskując z takich założeń możemy dojść łatwo do wniosku, że skoro religia jest przedmiotem nauczanym, teologia jest kierunkiem studiów, to nie ma powodów aby nie wprowadzić matury z religii. Argument często wypowiadany przez ekipę Giertycha. Argument z którym niesamowicie się zgadzam. Nie potrafię podać ani jednego kontrargumentu, nie usłyszałam go nigdy z ust przeciwników. Jedyne co fanatycy antyreligijni wytaczają w tym przypadku z ust to wypociny odnośnie tolerancji, państwa religijnego, że to sprawa Kościoła Katolickiego, więc dlaczego wszyscy mają płacić i tym podobnych.

Spójrzmy na sprawę jednak z innej strony. Kilka dni temu w całej Polsce odbywały się matury ustne z biologii. Tego samego dnia miejsce miały również matury z “wiedzy o tańcu”. Sama miałam zdawać maturę w “nowym” kształcie, zanim zmienił się rząd i zostało po staremu. Pamiętam, że też dawano mi możliwość wyboru takich przedmiotów jak “historia sztuki” czy “wiedza o tańcu”. Były to egzaminu dodatkowe i nie zwalniały z wyboru klasycznego przedmiotu. Domyślam się, że jest tak nadal. Warto zauważyć, że są to egzaminy z dziedzin nie nauczanych w szkole (łudzący się, że wyrzucenie religii ze szkół do sal przykościelnych załatwi sprawę, są zapewne zawiedzeni).

Tłumaczenie sensowności takich egzotycznych matur też niby jest logiczne, bo przecież ktoś może sobie zażyczyć studiować historię sztuki, a matura ma być egzaminem na takie studia. Egzaminy takie są nieczęsto wybierane, zatem drogie, bo czasem trzeba uzbierać/przeszkolić i opłacić komisje dla jednej osoby. Podobnie jest z językami nienauczanymi w szkole. Ponadto szkół z wydziałami tanecznymi jest… 0??

Skoro front antyreligijny nie widzi nic przeciw maturze z “wiedzy o tańcu”, to najwyraźniej nie ma też nic złego w maturze z religii. Ba! Jest ona nawet bardziej zrozumiała.

Normalnie nie wiem co powiedzieć. Natknęłam się kolejny raz na przykład jawnego debilizmu i nie mogę no…

Wyobraźcie sobie, że pewnego pięknego słonecznego dnia ktoś zarządza, że od tej pory kobiety nie mogą jeść marchewek, bo marchewka jest męskim warzywem. Mężczyźni za to nie mogą jeść pomidorów, bo pomidory są żeńskim warzywem. Czyż to nie kretynizm?

Przeczytałam właśnie, że jakaś laska lubi piwo, ale to męski trunek. Co raz słyszę, że kobieta nie powinna palić. Jeszcze kiedy indziej, że nie powinna przeklinać.

Niech ktoś poda mi biologiczne cechy, które uniemożliwiają to kobietom, a sprzyjają mężczyznom!!

Jak można być tak masakrycznie głupim i niesamowicie ubezwłasnowolnionym intelektualnie, żeby takie kretynizmy powtarzać?

Cóż można powiedzieć kiedy głupota ludzka po raz kolejny przerosła moje wyobrażenia?

Wczoraj w TV rano widziałam nius o ewakuacji pewnego szpitala dziecięcego w Łodzi bodajże. Inspektorat nadzoru budowlanego zadecydował o niej w związku z złym stanem stropu. Ponoć mógł się on w każdej chwili zawalić. Część ludzi posłusznie przeniosła się do innego szpitala. Jak zwykle jednak ktoś musiał pokrzyczeć i ponaoburzać się do kamery.

Co mówi kobieta krzykliwa kiedy dowiaduje się, że na jej dziecko może spaść sufit? Mówi, że ona nie ma zamiaru się przenosić, bo jej i dziecku jest dobrze, bo opieka jest dobra. Inna w tym czasie mówi, że to są przecież małe dzieci i jak tak można przenosić je jak zwierzątka do schroniska?

Pierwsza była wymalowaną blondyna z długimi całkiem, czerwonymi pazurami. Z oczu było widać, że krzykliwa i chętna do kamery. Druga wyglądała normalnie, ale o co chodziło z tymi zwierzakami? Że niby zwierzętom należy się ratowanie ich życia, a dzieciom nie? :-)

Jedyne co przyszło mi na myśl to to, że gdyby ten sufit naprawde spadł im na głowe, to też najgłośniej by krzyczały. Tym razem, że ich nie ewakuowano. Kolejny raz doszłam do wniosku, że nie moge czytać/oglądać różnego rodzaju wiadomości i for internetowych (jeśli ten wyraz w ogóle się odmienia przez przypadki ;] ), bo coraz bardziej nielubie ludzi. Nie wszyscy są tacy, ale jednak większość wydaje wyroki zbyt pochopnie, według stereotypów, “własnej dupy”, bez zastanowienia, bez refleksji nad racją drugiej strony, tak jak mówi większość. Niektórzy dodatkowo są wyjatkowo krzykliwi… Wolałabym chyba żyć bez internetu i telewizji, nie wiedząc jak głębokie jest to zjawisko.

Dziś jest “Dzień kobiet”. Dokładnie nazywa się to “Dzień obskubywania frajerów przez przemysł kwiaciarski”. Dzień ustanowiony na pamiątkę ruchów walczących o dopuszczenie kobiet do życia publicznego. Dzień, który powszechnie miał przypominać drugiej połowie świata, że kobiety są równowartościowymi stworzeniami.

Po 100 latach od pierwszego “Dnia kobiet” mamy do czynienia z kompletnym pomieszaniem. Oto w ten dzień wielu prawdopodobnie-mężczyzn lata z rana/po pracy/po szkole do kwiaciarni, aby kupić swym niesamowicie “kobiecym kobietom” kwiatka, jednocześnie podśmiewając się z manifestacji feministek, bo to przecież babo-chłopy. Niektóre kobiety oczywiście szydzą z kwiatków, jednak większość się ich domaga, nie zdając sobie sprawy, że tym samym pogłębiają bzdurny stereotyp, zaprzeczający idei w imię której ustanowiono ten “Dzień”. Bo niby dlaczego dla kobiet należy kupować kwiaty, zwłaszcza, że one się niczym równorzędnym nie rewanżują?? No tak: kwiatki i takie tam bzdury należą się tylko kobietom, mężczyźni są na to zbyt poważni. Co więksi bezmózgowcy, nie silący się na zadumę w tym dniu, śmią nawet nazywać ten “Dzień” “świętem” ;]

“Dni” ustanawia się na czyjąś/jakąś cześć lub w celu zwrócenia uwagi na pewne problemy. Z jakiej racji osobom podpadającym pod dany “Dzień” należą się prezenty i życzenia? Czy jeśli 1 grudnia pójdę gdziekolwiek z kwiatkami i uśmiechem na ustach, złoże życzenia wszystkim chorym na AIDS z okazji tego, że są chorzy, to czy to będzie równie “miłym gestem”?? Zapewne robiąc to wzbudziłabym głębokie oburzenie wśród tych, którzy dziś zasilali budżety kwiaciarni.

Czy w takich okolicznościach, w tych wszytskich stareotypach o kobiecości i kwiatkach, obdarowywanie nimi nie jest głosnym powiedzeniem “jesteś głupią kurką i masz swoje 5 minut” ?? Czy nie jest to kompletne zaprzeczenie idei tego “Dnia” ??

Kiedy słucha się osób oponujących za formalizacja konkubinatów (zwanej “legalizacja”, choć jeszcze konkubinaty nie zostały zakazane/zdelegalizowane prawnie) zastanawiam się o co im do cholery chodzi.

Osoby żyjące w konkubinacie mają mieć takie same prawa jak małżeństwa. Jedyną różnica mają być rozwody. Niby problemem dla tych ludzi jest pójście do urzędu i podpisanie papierka, który niby nic nie znaczy. Niby bez niego też się kochają, wiec na przekór nie chcą jego mieć. Jednocześnie zawsze odezwie się ktoś, kto wysunie argument o tym, ze papierek nie jest gwarancją, że małżeństwa się rozwodzą, wiec oni nie chcą być małżeństwem. Jakby brak papierka miał im pomóc być ze sobą całe życie.

W tej całej kwestii wychodzi na wierzch niezrozumienie tematu. Ludzie ślub traktują jako sakrament, magiczne przysięgi itp, nawet jeśli odbywa się to w Urzędzie Stanu Cywilnego i nie ma nic wspólnego z obrządkiem religijnym. A przecież małżeństwo cywilne jest niczym innym jak podpisaniem umowy, w której 2 strony zobowiązują się do “prowadzenia spółki”. Małżeństwo nie jest niczym innym jak formalizacją związku partnerskiego dwojga ludzi, z którego mają oni pewne korzyści i obowiązki prawne. Czymże innym ma być formalizacja konkubinatu?

Oponujący za formalizacją konkubinatów domagają się takich samych praw jakie przysługują małżeństwom. Nie chcą mieć jednak tych samych obowiązków. Obowiązkową sprawą w “umowie o wspólnej działalności dwojga ludzi” jest sądowe zakończenie działalności. Wyobraźmy sobie kilkunastoletni konkubinat z potomstwem. Wyobraźmy sobie jego rozstanie. Kto ma w takim związku rozstrzygać kwestie podziału majątku, opieki nad dziećmi? Jeśli para dogada się miedzy sobą to ok, ale jeśli nie? Oczywistą możliwością rozwiązania sporu jest sąd. Tak samo w kwestii śmierci i tej często przywoływanej rodzinie, która zabiera konkubentowi majątek, bo był zapisany na partnera. Sprawa udowodnienia ile z majątku konkubenta przypada jego partnerowi z racji życia przez dany okres czasu i wspólne dorabianie się, jest możliwa tylko sądownie.  Czy nie lepiej zatem ułatwić rozwody “za porozumieniem stron”, zamiast dublować rozwiązania?

Dla niektórych problemem jest ceremonia w USC. Konkubinat ma być w tej kwestii znacznie prostrzy. Wystarczy wpisać w odpowiednią rubrykę nazwisko kogoś, kogo uprawnia się o np. podejmowania decyzji i zaglądania w dokumentacje medyczną. Nie widzą oni jednak problemu z powiadamianiem wielu placówek medycznych o zmianie konkubenta.

Wprowadzenie konkubinatu dużo zmienia w kwestii homoseksualistów. A przynajmniej niektórzy mają nadzieję na to. Jednak wielu chce aby konkubinaty miały takie same prawa w ramach adopcji czy in vitro jak małżeństwa. Stan prawa współgra z nastawieniem społeczeństwa, a społeczeństwo w powalającej większości nie godzi się na adopcje dzieci przez homoseksualistów ( już nie tylko o uprzedzenia chodzi, ale np. o kwestie psychologiczne i tym podobne). Tak więc jeśli chcemy wprowadzić status konkubinatu to bez prawa do adopcji i in vitro (w imię działania dla dobra i spokojnego rozwoju dziecka),  albo wprowadzamy konkubinat tylko dla heteroseksualnych z możliwością adopcji i in vitro. Wprowadzenie obu opcji (adopcji/in vitro i homoseksualnych konkubinatów) wiąże się z wprowadzaniem wyłączeń i wyjątków, a to komplikuje prawo.  Prawo z założenia ma być jasne i przejrzyste dla obywateli. Tak więc przy obecnych nastrojach społecznych raczej nie liczyłabym na zgodę na taki sposób formalizacji związków homoseksualnych.

Kluczem do załatwienia sprawy jest zatem zaprzestanie rozumienia słubu cywilnego w zrozumieniu takim, przez jakie rozumie się małżeństwo w religii chrześcijańskiej oraz ułatwienie rozwodów za porozumieniem stron.

To zdumiewające jak wiele istnieje tematów, które w dość krótkim czasie doprowadzają do:
- bezsensownego szczekania na siebie,
- klasyfikowania wszystkich do 2 kategorii “za” i “przeciw”,
- usilnego starania się bycia zakwalifikowanym do pewnej grupy i powtarzania tych samych hasełek tylko po to, aby nie zostać posądzonym o bycie w przeciwnym obozie,
- zwykłych pyskówek i szczekania
- całkowitego odmóżdżenia wszystkich biorących udział w zespołowym szczekaniu.

To zaskakujące, że ludzie niby na poziomie potrafią tak bardzo mocno ograniczyć się do przyjmowania tylko pewnych argumentów, łechtających ich poczucie racji i jednocześnie usilnie starających się ośmieszyć inne, równie słuszne, uzupełniające argumenty.

To wręcz pasjonujące jak często, w takich rozmowach na chwytliwe tematy, dochodzi do usilnego wmawiania innym tego czego nie mówili/pisali, tego co niby myślą, do jakich frontów nalezą, jacy są, co wyznają.

Czy naprawdę tak ciężko zrozumieć, że nie trzeba być “katolem” żeby być przeciw aborcji, że nie trzeba być “komuchem” żeby być za czynieniem aborcji ??

Otwarcie, wprost, głośno mówię:

Osoby czyniące to co opisane zostało powyżej, oceniam jako żenujące podróby intelektualne. Człowiek intelektualny do takiego czegoś się nie zniża.

Dziś będę bardzo wredna i powiem wprost co myślę.

Mężczyzna, jak każdy samiec, ma na karku kilka zadań życiowych, bardziej lub mniej związanych ze sportem. Sport, jak wiadomo, jest związany z potem. Pot jak wiadomo śmierdzi. Mężczyzna, jak każdy samiec, produkuje testosteron, który wzmacnia pot. Samiec aktywny to samiec wydajny. Mężczyzna jako wydajny samiec produkuje dużo potu. Dla kobiety jako celu docelowego, spocony samiec jest atrakcyjny, bo jest bardziej aktywny i wydatniejszy, a co za tym idzie ma lepsze geny. Dlatego właśnie w pocie mężczyzn są związki działające na kobiety przyciągająco i ekscytująco, nawet jeśli śmierdzi niemiłosiernie.

Kobieta jako typowa samica, ma na celu siedzenie w jaskini i niańczenie potomstwa. Nie biega za zwierzem, nie ucieka przed zwierzem, nie targa mamuta do jaskini. Siedzi i czeka. I w późniejszych wiekach kobieta była bardziej pasywna i nie śmierdziała tak bardzo. Utarło się, że kobieta ma siedzieć i pachnieć.

Współczesna kobieta chcąc być kobietą kobiecą musi sprostać stereotypom. Musi być czuła, delikatna, ponad wszystkim co doczesne, nieskazitelna i niepokalana, czysta i higieniczna. Nie dotknie się taka do byle czego, bo toż to obrzydliwe… fuj!

Nowa moda na zdrowy styl życia wymusza na kobiecie kobiecej dbanie o swoją sylwetkę, wszak schudnąć zawsze można, nawet jak nie ma z czego. A najważniejsze jest żeby po marudzić, że trzeba schudnąć i nasłuchać się “wcale nie musisz, weź przestań”… wszak nic tak nie poprawia humoru.

Kobieta kobieca idzie zatem na siłownie. Jakież to stresujące dla niej. Staje biedaczka na sali ze sprzętem, a tam całą masa brudnych, spoconych mężczyzn. Mężczyźni kładą się, opierają o sprzęty swymi spoconymi koszulkami. Siadają na ławeczki i inne sprzęty spoconymi spodenkami. Makabra!! Kobieta kobieca nie może mieć styczności z czymś, co miało kontakt z brudnym, nieczystym samcem!!

Kobieta kobieca wpada na pomysł z ręcznikiem. Może nie wpada, ale podpatruje na filmach i reklamach, tudzież czasopismach. Eureka! Można pójść na siłownie i podkładać pod siebie reczniczek. Co prawda służy on do wycierania potu z czoła, ale co tam.

Zatem kobieta kobieca idzie na siłownie, wsiada na rowerek, wyciera pot z czoła, schodzi z rowerka i kładzie już przepocony ręczniczek na jakiejś ławeczce, ćwiczy, wstaje i idzie na inną ławeczkę (nie pilnując na która stronę wcześniej kładła ręczniczek), ćwiczy, wstaje, ociera pot z czoła… i tak kilkakrotnie.

Przeanalizujmy teraz proces przenikania złego, niegodziwego potu na ciało kobiety niekobiecej:

przepocona ławeczka -> koszulka kobiety niekobiecej -> kobieta niekobieca

Jak widzimy: pot nie ma żadnej bezpośredniej styczności z ciałem kobiety niekobiecej. Należy zauważyć, że nie analizujemy zdolności przenikania paskudnych zarazków z paskudnego potu przez materiały wszelakie.

A jak to wygląda w przypadku kobiety kobiecej?

przepocona ławeczka -> przepocony ręczniczek -> przepocona koszulka kobiety kobiecej -> kobieta kobieca

Z pozoru problem jest zażegnany. Zarazki i pot ma podwójną zasłonę i nie przedostanie się tak szybko na idealne ciało kobiety kobiecej…. ale zaraz zaraz!!!! Co kobieta kobieca robi przy następnej ławeczce!! Ratunku!!

przepocona ławeczka -> przepocony ręczniczek -> twarz kobiety kobiecej

Cholerka… kobieta kobieca przegrała walkę z zarazkami i potem. Już na zawsze będzie zbrukana potem ze spodenek jakiegos przypadkowego faceta.

Kobieta kobieca ma ciężkie życie. Wymogi higieny są nieubłagane. Sterylna czystość jest wymogiem kobiety kobiecej, której niegodny jest żaden zarazek, żadne mikroskopijna poczwara, żadne niewidoczne <brzydki wyraz>

Kobieta kobieca, tak delikatna i czysta, nie bierze nigdy w życiu nic do ust! Żadnego ołówka, żadnego długopisu! Szczególnie palców!

Zdesperowany Królik miał kiedyś nieprzyjemność dostać nauczkę od takiej nieskazitelnie czystej, jako że jak zwykle obgryzał ołówek na wykładzie. Jakież to wstydliwe dla niego zdarzenie, do dziś nie mogę się otrząsnąć. Coś go jednak drgnęło na następnej przerwie, kiedy nieskazitelnie czysta kobieta kobieca postanowiła zjeść mandarynkę. O dziwo – nie umyła wcześniej rąk. BA! Nawet nie wie jak myć raczki, żeby były nieskazitelnie czyste. Wszak nigdy nie była na żadnym sanitarnym szkoleniu. Coś zakuło Zdesperowanego Królika w główce, coś zaczęło się dziać. Musiał to przeanalizować.

Spójrzmy jak wygląda droga złego zarazka, mary nieczystej, z wszystkiego co brudne w auli i piórniku do ust brudaski:

brudny ołówek w brudnym piórniku -> brudny ołówek na brudnym stole -> usta brudaski takiej jak ja

Zgroza!! Makabra!! A kysz!!

Spójrzmy jak wygląda droga złego zarazka, mary nieczystej, z wszystkiego co brudne w auli i piórniku do ust nieskazitelnie czystej jedzącej mandarynkę:

brudny ołówek w brudnym piórniku -> rączki nieskazitelnie czystej -> brudny ołówek na brudnym stole -> rączki nieskazitelnie czystej -> mandarynka obierana przez rączki nieskazitelnie czystej -> usta nieskazitelnie czystej

Zdesperowany Królik myślał nad tym długo i namiętnie, analizował wszelkie sposoby pozbycia się paskudnego zarazka z dłoni nieskazitelnie czystej. Zdesperowanemu Królikowi wyszło tylko jedno: nie ma różnicy, czy zarazka przetransportuje się na ołówku, czy mandarynce.

Od tamtej pory Zdesperowny Królik gardzi taką fałszywą higienicznościa… woli zostać brudesem i nadal gryźć swoje ołowki.

Dziś natchło mnie na fajeczki ;]

Moja rozprawa będzie tyczyła się zakazu/nie0zakazy palenia w restauracjach i klubach. Natchnął mnie do tego pewien artykuł i komentarze pod nim widniejące, nie przedstawiający jednak żadnej wartości czytelniczej, dlatego go tu nie przytoczę.

Teza: ni jak nie da się udowodnić słuszności lub niesłuszności palenia, gdyż argumenty obu stron są całkowicie nieobiektywne i łatwo podważalne.

Rozwinięcie: przyjęto w formie argumentów (nieuporządkowanych w żaden sposób) oraz  kontrargumentów tuż pod nimi.

1. Istnieje zasada wolności i samodecydowania o sobie. Zakaz palenia narusza wolność palących.

Tak. Ale dym tytoniowy nie oddziałuje tylko na osobę palącą, ale też innych w około. Inne osoby mają wolność osobista, czyli nie wdychania dymu jeśli sobie tego nie życzą. Palenie w miejscach publicznych narusza ich wolność.

2. Palenie w miejscach publicznych godzi w prawa osób niepalących. Człowiek może szkodzić tylko sobie. Kiedy jego wolność osobista (tu: wolność do palenia, palenie nie jest zakazane) narusza wolność innej osoby (tu: wolność do niepalenia, niekontaktowania się z dymem tytoniowym) należy wprowadzić prawo broniące praw tej drugiej osoby.

Tak, ale kiedy w danym lokalu zgromadzi się grupa osób palących i stanowi ona większość, sama sobie nawzajem nie odbiera swobód obywatelskich. W tym przypadku nakazanie im abstynencji tytoniowej godzi w ich swobody jak i w demokratyczne prawo większości.

3. Zakaz palenia jest bezsensowny, gdyż to właściciele powinni decydować o tym co można, a czego nie można w ich lokalach.

Tak właśnie jest teraz. Nie ma nakazu prowadzenia lokali wyłącznie dla palących. Jednak w praktyce okazuje się, że osoby niepalące chcące wyjść do pubu lub klubu nocnego, nie mają gdzie się podziać, gdyż takich pubów/klubów nie ma.

4. Osoby niepalące chcące wyjść do pubu lub klubu nocnego, nie mają gdzie się podziać.

Nie ma nakazu tworzenia lokali dla palących. Usługi żyją prawem podaży i popytu. Bardziej opłaca się prowadzić lokale z dowolnym paleniem na całym terenie. Cóż – kapitalizm. Poza tym co miałaby zrobić grupka znajomych z których cześć pali, część nie. Odpowiedź może być jasna: pójść do lokalu dla niepalących. Praktyka pokazuje jednak,  ze w takim przypadku impreza przenosi się na dwór gdzie palący palą, a niepalący rozmawiają, bo nudno im przy stoliku.

5. Powinny powstać sektory dla palących i niepalących.

Co to da bez systemu wentylacji uniemożliwiającego przedostawanie się dymu poza sektor dla palących. Istnieją obecnie takie pomieszczenia z sektorami i mało dają, bo odpowiedni system wentylacji jest drogi. Poza tym warto zwrócić uwagę, że znaczna część lokali typu puby/kluby nie powinna zostać dopuszczona do użytkowania, właśnie ze względu na brak odpowiedniej wentylacji. Gdzie ma usiąść grypka mieszana?

6. “Nie palę. Dlaczego mam wdychać dym tytoniowy?”

Nie jeżdżę samochodami. Dlaczego mam wdychać równie trujące spaliny, produkowane w znacznie większych ilościach? Dlaczego nie zakazać przemieszczania się samochodami osobowymi? Ilość spalin (trujących mnie i ograniczających moje swobody do życia zdrowego i nietrucia mnie) przypadających na jedną osobę poruszającą się komunikacją miejska jest kilkakrotnie mniejsza niż przypadająca na jedna osobę poruszającą się samochodem osobowym.

*) Pomijam argumenty o płaceniu za leczenie chorób, które mogą (ale nie muszą) być wywoływane przez palenie. To prawda, że kosztuje to dużo. Dużo kosztuje też utrzymywanie leczenia niepalących emerytów przez około 25-30 lat. Państwo nie dość, że dużo zarabia na akcyzie (stanowiącą masakrycznie dużą część ceny paczki papierosów), to jeszcze “oszczędza” na przedwczesnych zgonach palących. Tu jednak należałoby znaleźć odpowiednie badania, a takowych nie znam.

Zakończenie: Rozmowy na temat zakazu palenia są bezsensowne i do niczego nie prowadzą. Tam gdzie każde rozwiązanie godzi w czyjeś swobody, ktoś musi być poszkodowany. Wychodzi na to, że niedługo poszkodowanymi będą palacze. W zasadzie po kilkudziesięciu latach “krzywdzenia” niepalących będzie to rozwiązanie sprawiedliwe ;]

Czyż nie jest żenujące to, kiedy Polak z dziada/pradziada, w Polsce, na polskim komunikatorze, nastawijąc opis skierowany do Polaków…

…  nie potrafi napisać w opisie po polsku, że wpiernicza rybe wędzoną, tylko musi lansować się innymi językami, które równie słabo zna, jak jezyk polski??

Zasady savoir vivre zostały obmyślone już dawno i wielokrotnie zmieniały się, jednak jest pewna grupa ludzi gotowych po obrażać się na cały świat za niewłaściwe podanie im ręki ;]

Co raz na różnych forach czytuje, że zasady są jasne i nie wolno ich zmieniać. Zmiana ustalonego porządku zachowania jest brakiem “dobrego wychowania” (cokolwiek to słowo oznacza).

Obecnie toczy się rozmowa o zdejmowaniu butów w domach innych ludzi. Jedynie zwolennicy niezdejmowania mówią o zasadach savoir vivre. A “dobrym wychowaniem” w tym przypadku ma być pakowanie się z brudnymi butami do mieszkań, mimo iż ich właściciele tego nie chcą. Oczywiście zwolennicy niezdejmowania będą upierać się, że po czyszczeniu na wycieraczce, nic na butach nie zostaje i można je wycierać bez śladu białą chusteczką… przeciwnicy będą widzieć nadal cieknące i brudzące pozostałości.

Jest jednakże inna zasada. Dokładniej była, bo obecnie nikt (nawet bojownik o savoir vivre) nie odważy się ją egzekwować. Mówi ona, że kiedy mężczyźni rozmawiają o polityce i finansach, to kobiety maja wyjść z pokoju. Czy zatem savoir vivre rzeczywiście jest niezmienny?

Innym aspektem są np miejsca kultu religijnego, gdzie z szacunku dla boga należy zdejmować buty, tak samo jak w KK nie należy przebywać zbyt roznegliżowanym ( zresztą tak samo jak w pracy). To dotyczy wierzących, ale też i nie wierzących w tego konkretnego boga. To jest właśnie szacunek dla praktyk i zwyczajów gospodarza. Czyż to nie pasuje doskonale pod określenie savoir vivre?

Czy zatem nie jest niezrozumieniem lub hipokryzją sztywne trzymanie się savoir vivre tylko wtedy kiedy nam to pasuje?

Mózg to jest jednak chuj!

Dziś bronię prace magisterska. Jestem w stanie powiedzieć coś na każde pytanie. No w jednym połowy nie umiem. Ale co to jest 0,5 pytania na 30??

Prezentacje mam przygotowaną. W zasadzie to same rysunki, więc trochę luźniej się mówi o takim czymś. Nie trzeba strasznie mocno się trzymać kolejności opowiadania, trochę rozluźnienia jest kiedy tak się macha rękoma i pokazuje. Znacznie bardziej wole to niż stanie na baczność i recytowanie.

Do wczoraj w ogóle się nie przejmowałam, w ogolę nie czułam tego, że to już. O 22 złapało mnie zrezygnowanie pod tytułem “po co mam się już tego uczyć? I tak więcej mi nie wejdzie do głowy”. Spać jednak poszłam dopiero po 1:30. Moją najlepszą porą na naukę jest przedział 18-2, więc przestawiłam się na zasypianie późno. Wszystko Ok

A dziś: budzę się o 4, ledwo przytomna, z nerwicą żołądka i myśli. Ec? Co to jest Ec. Wykres w głowie. Wzór na drgania własne układu. Szok, że pamiętam. Chwilę potem rysunek zbrojenia płyty stropowej przed oczami jak żywy ;]

Ta najbardziej powierzchowna część mojej świadomości jest bardzo spokojna. W końcu trzeba naprawdę umieć się nie obronić. Po 5 latach studiów, choć na jedno z tych podstawowych/ogólnych pytań można odpowiedzieć. O swojej pracy przecież wiem wszystko. Dokładnie wiem jakie błędy popełniłam i gdzie nagięłam wyniki i jestem pewna, że nikt tego nie zauważy. Komu chciałoby się sprawdzać z kalkulatorem 134 strony?? Jak w takich warunkach się denerwować? Więcej osób jest oblewanych na maturze niż na obronie.

A mimo to głębsze JA zaczęło się denerwować. Akurat dziś, kiedy potrzebuje spokoju i jasności umysłu. Gdyby to zdarzyło się kilka dni temu – mogłabym jakoś to stłumić, przygotować się do tego.

To taki dualizm nastroju: spokój i pewność na jednym poziomie, połączone ze strachem i nadpobudliwością na drugim. Taki to chuj z tego mózgu! I po co on mi to robi? Na złość?

Jestem pewna, że przejdzie mi jak już będe na korytarzu rozmawiać z innymi. A jak radze sobie teraz?? Oczywiście słucham już 2 miusicalu ;]