Zdesperowany Królik

Ostatnio olewam politykę, bo krew mnie zalewa. Przez okres jakiś 5-3 lat (zależnie od punktu widzenia) interesowałam się nią mocniej niż standardowy człowiek mojego pokolenia. W okresie kampani parlamentarnej dzień zaczynałam od solidnego przewertowania kanałów informacyjnych, a następnie serwisów internetowych. I co mi to dało? Po tym okresie czytam tylko nagłówki i z góry wiem co znajduje się w środku :-)

Najnowsze trendy w Polityce polegają na robieniu przedstawień, a przoduje w tym Palikot. Wielu się oburza na niego, ale ja naprawdę nie widzę różnicy między przedstawieniami komediowymi Palikota, teoriami spiskowymi Kaczek, mdłych melodramatów miłosnych Tuska. No może Palikot mówi trochę bardziej “językiem ludu” :-)

“Pomyślałem: jeśli im wolno, to dlaczego nie wolno mnie? Może i ja powinienem wedrzeć się do siedziby Sierpnia, przykuć dłoń do kaloryfera i zażądać od szefa związku spełnienia listy moich postulatów? Wykorzystać ich broń – maksimum terroru, minimum wysiłku? I taką oto drogą doszedłem do Listy 10+1, czyli 10+1 postulatów Janusza Palikota skierowanych do związkowców Sierpnia ’80″ [źródło]

Nie widzę też różnicy między pochodem pijanych kibiców Legii ulicami miasta i demolowaniem wszystkiego na drodze, a pochodem pijanych związkowców i demolowaniem. Dlatego cieszy mnie niezmiernie to, że ktoś w końcu odpłaci się związkowcom. Podejrzewam, że Palikot i tak zrobi z tego “delikatną” reklamówkę w TV. Mi się marzy jednak zabijanie drzwi, palenie opon pod oknami szefostwa związku, syreny, demolowanie barierek itp. Jetem przekonana, że to jedyna możliwość, aby związkowcy i PiS w końcu doszli do wniosku, że na użycie siły odpowiada się działaniami policyjnymi. Być może nawet zaświta im w głowie, że to wcale nie są “demonstracje pokojowe”.