Wstrętne papierochy

30/09/2009 @ 00:29 (zamyślenie)

Palenie papierosów mimo wielu negatywnych skutków ma jednego, niekiedy ogromnego plusa – odstresowuje, łagodzi obyczaje, pozwala się uspokoić. Ciężko jest rzucić kiedy się ma ciężki okres w życiu. Tęskni się kiedy wspomni się te przyjemne chwile „papierosek, poranne słoneczko i ja”. Miałam w życiu chwile kiedy prowadziłam zdrowy tryb życia, jak i te stresogenne. W tych drugich jest tylko jedno co mnie odstraszało od papierosów.

Oglądałam kiedyś najlepszy dokument o holokauście jaki widziałam. Nazywał się „Shoah”, polecam go gorąco. W pewnym momencie  wypowiadał się pewien Pan pracujący przy uprzątaniu komór gazowych. To jak nie tylko on, ale i inni opowiadali było więcej mówiące niż to co mówili. To było niesamowite.

Pan ten w pewnym momencie powiedział, że ludzie podczas zagazowywania dostawali mimowolnego rozluźnienia przewodu pokarmowego. Nie jest to dziwne, że tracili nad tym kontrole, ale jakoś nigdy wcześniej nie zdawałam sobie sprawy z tego efektu.

Trochę później, w piękny wiosenny poranek uspokajałam zmysły na ogrodzie z fajką w ręku. Zaczęłam myśleć nad efektem „papieros + kawa = posiadówa w kibelku”, tyle że ja nie pijam kawy. Przypomniało mi się to co mówił tamten Pan i zaskoczyło coś.

Przecież to jest ten sam efekt. Czasem podobny mają też Ci od zaczadzenia. Zatrucie Cyklonem B/czadem/nikotyną powoduje w pewnym momencie reakcje w przewodzie pokarmowym. Paląc papierosy w pewien sposób serwuje się sobie mini komorę gazową.

Wstrząsnęło mną to. Najmocniej to, że kilka milionów ludzi zginało, a palacze robią sobie to dla przyjemności. Kiedy o tym myślę, kwestia niepalenia jest tak jakby kwestią … nawet nie wiem jak to nazwać, ale to nie wypada.

1 komentarz

Przed fikołkami pasażer zobowiązany jest okazać dowód

29/09/2009 @ 20:50 (światowo)

Od jutra nie mam Internetu w domu. Czekałam na ten dzień długo. W końcu nie będę hodować płaskodupia. Może to i dobrze dla bloga, bo póki co po pracy (poza życiem prywatnym) dałam rade tylko bezmyślnie czytać informacje (jak miałam dobry dzień) albo forum (jak potrzebowałam się odmóżdżyć). Teraz będę pisać w domu i wklejać w pracy. Ciekawe ile wytrzymam bez Internetu :-)

Chciałam napisać coś o hicie ostatnich dni: Romanie Polańskim. Nie mogę uwierzyć jaka histeria ogarnęła niektórych. Jasne, że jak ktoś jest znany, doceniany i lubiany (a Polańskiego ceniłabym jako reżysera nawet jakby nakręcił całą masę kiczu i jedne jedyne „Dziecko Rosemary”) to łatwiej jest współczuć, za to anonimowego przyjemnie jest opluć publicznie. Są jednak pewne kwestie uniwersalne na tyle, że pomimo sympatii zamykają usta.

100 sław podpisało list wspierający Polańskiego. Jakież to żenujące, że całe środowisko tak otwarcie pokazuje, że ma gdzieś prawo i domaga się „łagodnego traktowania” dla siebie. Zaczynam nabierać obrzydzenia do tych ludzi. Szczególnie Woody Allen (którego przecież też tak bardzo lubię za filmy) nie powinien się odzywać.

Z drugiej strony: pozwolenie Polańskiemu na radosne życie na wolności jest jawnym śmianiem się z wymiaru sprawiedliwości, złapanie go dopiero teraz jeszcze bardziej.

Z trzeciej strony: to wspaniałomyślne, że Szwajcaria odważyła się na taki krok. W Polsce to by nigdy nie przeszło, a przecież jesteśmy powiązani z USA pewnymi umowami. Choć z jeszcze innej strony: dlaczego mielibyśmy oddać im naszego i francuskiego obywatela (obcego im), skoro oni nie oddali nam naszego/Mazura?

Zagmatwane to trochę, ale prawo jest prawem. Kiedy prawo jest złe obowiązkiem obywatela jest sprzeciwiać się i zmieniać je. W tym przypadku jest dobre. Polański popełnił przestępstwo uciekając i powinien za to ponieść konsekwencje. Nawet jeśli ktoś ze “środowiska” usprawiedliwia seks z nieletnimi, jeśli nie widzi w tym nic złego, jeśli nieletnie w pełni świadomie godzą się i są na tyle dojrzałe (Danusia z „Krzyżaków” jakoś była :-)) , jeśli to było wrobienie.. itp., itp.. to i tak powinien zamknąć paszcze w kwestii ekstradycji i kary za ucieczke.

1 komentarz

Nie lubię feministek, bo one nie lubią kobiet

27/09/2009 @ 13:29 (zamyślenie)

Abstrahując od tego kto to powiedział, gdzie, czy mówił to jako funkcjonariusz państwowy, czy osoba prywatna… Ja też ich nie lubię, ale z innych względów. Zastanowiwszy się jednak nad tym tekstem dochodzę coraz częściej do wniosku, że to prawda. Widać to na forach internetowych, widać w nastawieniu tak zwanych “kobiet wyzwolonych” do tak zwanych “kur domowych”… widać to wszędzie. Bez względu na to, że feminizm ma różne oblicza, że niektóre kobiety mianujące się feministkami są w rzeczywistości tylko zdesperowanymi kurami domowymi.. bez względu na wszystko… gdyby zrobić ankietę wśród feministek odnośnie przykładowej kobiety-kury domowej, zażartej katoliczki, obrończyni ogniska domowego, przeważające głosy wobec niej byłyby gardzące, a nawet obraźliwe. A przecież to feministki powinny stać na straży wolności kobiet do robienia tego co chcą w życiu i spełniania się w tym.

Ja też nie lubię feministek, ale z innego powodu: bo feministki dyskryminują kobiety i mężczyzn. Oczywiście nie wszystkie, ale z całej różnorodności feminizmu trudno znaleźć te, które oponują za równouprawnieniem. Bo równouprawnieniem nie jest przecież lobbowanie ku własnym korzyściom i obrona własnych przywieli. Inną sprawą jest to, że osoby będące za równouprawnieniem nie powinno nazywać się feministkami, bo ta nazwa sama w sobie zaprzecza równouprawnieniu.

Feminizm ma różne oblicza. Jednym z nich była taka jedna znana (ostatnio tylko z sporadycznego szczekania w TV) kobieta (nie jestem w stanie przypomnieć sobie jej nazwiska). Uzewnętrzniała ona na antenie poglądy, które najczęściej daje się słyszeć u ust osób uznających się za feministki. W pewnym momencie powiedziała coś co dyskredytuje ją jak i środowisko w imieniu którego się wypowiadało jako osobę/grupę inteligentną. Chodziło o to, że kobietom należą się przywileje, bo kobiety muszą pracować, a do tego rodzić i wychowywać dzieci (to po przecinku jest niemal dokładnie tym co powiedziała).

Ta wypowiedz zwaliła mnie z nóg. Ta pani nie zdaje sobie sprawy, że nie dość, że podtrzymuje szkodliwe dla kobiet stereotypy, to jeszcze dyskryminuje mężczyzn odbierając im prawo do uczestniczeniu w wychowywaniu dzieci. Jaka jest zatem różnica miedzy takim feminizmem (najczęściej spotykanym w Polsce), a tym niezwykle ociemniałym ciemnogrodem mentalnym jakim jest konserwatyzm społeczny? Jedyną różnicą jest to, że feminizm domaga się za to samo kasy, stanowisk i przywieli.

Kobieta nie dość, że nie musi po pracy sama wychowywać dzieci, to jeszcze nie może odbierać prawa ojca do opieki nad dzieckiem!!

Z pewnego artykułu opisującego ankietę na dość dużej próbie wynikało, że 75% kobiet uważa, że to one powinny odbierać dzieci z przedszkola, zwalniać się z pracy kiedy dziecko jest chore. Jeszcze więcej uważało, że to one powinny iść na urlopy wychowawcze. Z tego jasno wynika, że 75% kobiet uważa, że powinna izolować mężczyzn od opieki nad dziećmi, robić z nich niedzielnych ojców. Czy w takich okolicznościach dziwne jest, że to mężczyźni z masą wolnego czasu awansują zawodowo i zarabiają więcej? Może pierwszym co feministki powinny robić w walce o równouprawnienia w drodze do kariery zawodowej, jest wybijanie tym 75% kobiet, że musza zajmować się dziećmi oraz że nie wolno im odbierać praw mężczyzn do wychowywania dzieci.

1 komentarz

Kaczy kuper

30/08/2009 @ 14:09 (cynizm każdego dnia, politycznie)

2krzesłaNiektórzy popełniają wyjątkowo dużo gaf. Niektóre z tych gaf są niesamowicie żenujące. Jedna z nich jest Artur Borubar i Roger Pererio. Nie dość, że jest wyrazem lekceważenia tego czym emocjonuje się duża część rodaków, to jeszcze wskazuje na problemy z nietolerancją alkoholu (bo wątpię, żeby takie przejęzyczenie było efektem tylko pomyłki oraz, że pozwolili by na to spece od wizerunku).

Żenujące jest jednak jeszcze coś: szukanie takich gaf na silę, wyśmiewanie na silę. W ubiegającym tygodniu hitem było to zdjęcie, choć nie wielkiej wagi (na co wskazywało umiejscowienie tego niusa w serwisach mniejszej “powagi”).

Co takiego mnie w tym żenuje? Zachowanie ludzi, którzy wyśmieli prezydenta zakrywając tym swoje kompleksy.

Co ja widzę na tym zdjęciu? Próbę wyjścia z niezręcznej sytuacji w jakiej postawiono (może celowo, może nie) prezydenta, poprzez utrzymanie jednakowej odległości między przedstawicielami wrogich obozów politycznych. Próbę bycia ponad podziałami. W zasadzie należy się uznanie za to zachowanie (oczywiście w kontekście wcześniejszych zachowań  Zapewne gdyby prezydent się nie spóźnił dodatkowego krzesła by nie było.

Ostatnio za mocno się bulwersuję :-)

4 komentarzy

Eko-oszołomizm

22/08/2009 @ 11:16 (cynizm każdego dnia)

Właśnie obejrzałam angielski program (w stylu iście amerykańskim) o ogrodach. Jakiś facet pomagał biednym lokatorom zmienić ogród na zapleczu ich nowo zakupionego domu. Poprzedni właściciele wyłożyli te 2 metry szerokości płytami betonowymi przypominającymi kamień naturalny.

Nawiedzony prowadzący marudził coś  o tym, że w procesie produkcji cementu powstaje dużo gazów cieplarnianych i dlatego trzeba go unikać. Ponadto takie płyty są paskudne!! Później wybierał płyty z naturalnego kamienia z Indii, ale doszedł do wniosku, że są transportowane z daleka (gazy cieplarniane), a do tego pracujący przy tym ludzie zarabiają tylko 2 funty dziennie. Zrezygnował. Rozumiem, że w trosce o dobro tych ludzi lepiej nie dać im tych 2 funtów niż dać. Nigdy nie rozumiałam przewrotności tego trendu w miłosierdziu.

Ostatecznie, ten niezwykle proekologiczny ogrodnik zakupił [UWAGA] nie trawę, ale betonowe płyty przypominające kamień naturalny tyle, że wytworzone w 85% z starych płyt. O tym ile gazów wytwarza się w procesie recyklingu nie powiedział. Boskie po prostu :-)

Całe to zamieszanie miało na celu utworzenie “eko edenu”. Jak tego dokonano? Zostawiono 2 wolne prostokąty w których będą rosły kwiaty.

Czy to eko-oszołomizm lekki czy już zaawansowany?

3 komentarzy

Spartakus…

15/08/2009 @ 23:26 (religijnie, trochę kultury!)

… moja słabość filmowa. Oglądam za każdym razem kiedy jest w TV. Zazwyczaj jest co 2-4 Wielkanoc. Tym razem jest właśnie teraz.

Genialny cytat z  filmu, niesamowicie ponadczasowy:
“W domu nie wierze w żadnego boga tak jak Ty, ale publicznie czcze ich wszystkich”

Dodaj komentarz

Alkohole

15/08/2009 @ 21:42 (luźna kategoria)

Vana TallinnNie wiem co się ze mną dzieje. Chyba dorastam :-) Zmieniają mi się smaki. Z młodzieńczego uwielbiania dla półsłodkich win, piw mocno chmielowych, zrobiłam się smakoszką mocnych alkoholi smakowych i wytrawnych win. Co prawda moje doświadczenie jest nikłe, ale na myśl o niektórych 40% (lub mocniejszych) “wódkach” smakowych aż cieknie mi ślinka. Ostatnio w pracy miałam okazje spróbować kieliszek koniaka, niedawno otworzyłam zalegający u mnie na szafie już 1,5 roku likier … i po prostu oszalałam na punkcie tego smaku i tego ciepła w brzuchu jakie potrafi wytworzyć jeden kieliszek. Niegdyś w ogóle nie tolerowałam alkoholi mocniejszych niż 12%, chyba że na imprezie, tylko po to żeby złapać humorek, oczywiście zabijając ich smak dużą ilością napojów.

1,5 roku temu dostałam butelkę likieru Vana Tallinn przedstawionego na załączonym rysunku. Mam wersję 45%. Jest jednocześnie przepysznie słodki, a z drugiej strony z za słodyczy wydostaje się taka ogrzewcza moc alkoholowa. Szukałam informacji na Google o nim i dowiedziałam się tylko tyle, że jest polecany i chyba niedrogi. Zastanawiam się czy można kupić go u nas, bo świetnie nadawałby się na zimne grudniowe wieczory :-)

1 komentarz

Brutalny, nieczuły świat

12/08/2009 @ 20:21 (cynizm każdego dnia)

Jak mnie to wkurza jak ludzi rozpoczynają swoje narzekania na temat ludzkiej obojętności, znieczulenia i takich tam. Usiądzie sobie taka świnia z innymi i zaczyna marudzić jak to nikt nie pomoże człowiekowi w potrzebie, tylko wszyscy stoją i udają, że nie widzą. Nie spytają czy pijak się dobrze czuje,  nie pomogą kobiecie z wózkiem,  nie zareagują w przypadku bójki. Najbardziej żałosne w tym momencie: nikt nie interesuje się losem starszych, samotnych sąsiadów.

Tylko taka refleksja: w takich rozmowach niemal wszyscy są oburzeni znieczuleniem całego świata. Na ulicy niemal nikt nie reaguje w wyżej opisanych przypadkach. Jaki z tego wniosek? Niemal wszyscy, którzy ośmielają się chrzanić o wyżej opisanym są podłymi hipokrytami, którzy swój brak odwagi i znieczulenie próbują zakryć publicznym szczekaniem pod tytułem “jestem taki dobry, ale nie miewam okazji”. Żenujące…

1 komentarz

Jeszcze żyje

09/08/2009 @ 21:48 (luźna kategoria)

Ja naprawdę lubię tego bloga i obiecuje, że jutro coś napisze. Od 2 tygodni próbuje ale nie mam weny. Poza tym jestem flejtuchem językowym, a tu staram się jakoś w miarę gramatycznie pisać … i ostatnio nie chciało mi się układać składnie zdań.Musze sobie sama publicznie obiecać, że w końcu dokonam jakiegoś wynurzenia zanim zapomnę całkowicie o tym, że mam bloga.

4 komentarzy

Brudaski kontra czyścioszki

11/07/2009 @ 12:53 (cynizm każdego dnia)

Podczytuje forum… pisałam już o tym ;]

Ostatnio przeglądałam wątek o zmywaniu makijażu i pełne oburzenia wpisy o tym jak to można o 2 w nocy po pijaku nie traktować się toną kosmetyków “myjących”. Strasznie mnie to śmieszy, że dla niektórych kobiet “higiena”, “czystość”, “mycie twarzy” to hasła nieodzownie kojarzące się nie z wodą, ale z kilkoma kosmetykami (mleczkiem, tonikiem i tym podobnymi). Co te głupie kolorowe pisma robią z kobietami? Kiedyś czytałam wręcz, że nie powinno się myć twarzy wodą. W jaki sposób nacieranie się kosmetykami, które zawsze pozostawiają coś na twarzy, ma być nazywane zmywaniem czegokolwiek? Jak można uważać twarz potraktowaną takim czymś za czysta?

2 komentarzy

Zjawisko biologiczne

20/06/2009 @ 15:47 (luźna kategoria)

Kiedyś Kaczyński (nie pamiętam który, ale jakie to ma znaczenie?) powiedział, że on wraz z bratem są zjawiskiem biologicznym a nie politycznym. Strasznie spodobała mi się ta wypowiedź i teraz stosuje ją do siebie :-)

Ja też jestem zjawiskiem biologicznym i wcale się z tym źle nie czuję. Otóż:

W mojej firmie (mogę chyba tak mówić skoro pracuje tam już 4 tygodnie) pracują 3 panie od księgowości i spraw pracowniczych oraz dodatkowo jedna w kosztorysach. Na warsztacie są sami panowie. Kadra inżynierska to obecnie 10 mężczyzn i 2 kobiety w tym jedna na zwolnieniu przed porodem. Kiedy przyszłam tam pracować na warsztacie zwracano na mnie baczną uwagę. Wiadomo: nie dość, że jestem nowa i trzeba poplotkować to jestem kobietą, a z tymi oni w pracy nie mają zbytnio styczności. Przyzwyczaiłam się, oni też.

Przyszło co do czego i po 3 tygodniach wysłano mnie w delegacje. Pracownicy przyjęli to dość normalnie. W końcu wyjeżdżali już z tą ciężarną. Za to inni na tej budowie (podwykonawcy i rodzimi pracownicy) oglądają się za mną jak za wyżej wspomnianym zjawiskiem. Mogło by mnie to peszyć, mogłoby ekscytować, ale ze mnie to całkowicie spływa :-)

Odkryłam w sobie pokłady swojego JA. Moje JA w dzieciństwie nie lubiło lalek, malowideł. Już bardziej atrakcyjne były samochodziki, bo się ruszały. JA lubiło się bawić na ogrodzie, wkładać ręce w glebę, nigdy nie przejmowało się czystością. Do teraz mam to gdzieś jak się wybrudzę “na mieście” i dziwi mnie, że niektórzy tak przeżywają każda plamkę (choć gdyby tego nie robili to nikt by ich nie zauważał).

Moje JA zawsze patrzyło niechętnie na prace w biurze. Koleżanki trafiały na praktykach miedzy 4 a 5 rokiem do biura i przejmowały się ubiorem (bo laski w biurze co dzień mają inne, coraz bardziej wystrzałowe ubrania), a moje JA czuło intelektualny wstręt do takich niskich ekscytacji.

Moje głęboko skryte JA trafiło w końcu na budowę i wyszło z ukrycia. Cieszy się niesamowicie, że może sobie tak swobodnie brać do ręki co chce, chodzić brudne, latać beztrosko wszędzie i niczym nie musi się przejmować poza pracą.

Moje JA jest w swoim żywiole. Tylk oczasem moje JA myśli o zbrojeniu w płytach żelbetowych i tęskno mu do projektowania, liczenia itp. Szkoda, że dzień jest zbyt krótki na prace na 2 etatach i trzeba wybrać albo budowe, albo projektowanie. Jedynym co cieszy w tej sytuacji jest to, ze tesknota wskazuje na to, że idealnie wybrałam kierunek studiów.

6 komentarzy

Nie było mnie,ponieważ gdyż…

21/05/2009 @ 18:42 (luźna kategoria)

… miałam cały tydzień zawalony załatwianiem pracy i myśleniem jak wszystko rozegrać. Ostatecznie dostałam 3 różne prace (wszystkie w około mojego wyuczonego zawodu). Mogłabym też postarać się o jeszcze jedną, ale tamta byłaby bardzo niepewna.

Jutro mam stawić się już do pracy. Będę zatrudniona na czas określony, więc muszę się jakoś wykazać. Sęk w tym, że czuje się coraz głupsza. To co mam robić nie było bezpośrednio nauczane podczas studiów. Trzeba by więc “główkować na około” tematu, a ja w stresowych sytuacjach wszystkiego zapominam i staje się straszną kretynką. Na szczęście z tego co zdążyłam zauważyć, to atmosfera w firmie jest raczej luźna, więc może nie będzie źle.

Poza paniami w księgowości czy czymś takim będę jedyną dziewczyną (jedyna z branży) do czasu powrotu pewnej zaciążonej. Zapewne będę więc ciekawostką biologiczną :-)

Zaczynam się troche obawiać …

3 komentarzy

Matura z religii

15/05/2009 @ 19:56 (cynizm każdego dnia)

Naturalna zdolność do czegoś co nazywam “lizaniem sobie nawzajem tyłków” jest bardzo silna, jednak w niektórych kręgach ludzie dość skutecznie udają, że nie gromadzą się w grupy wzajemnej adoracji. Nie czarujmy się: w kręgach uważających się za światowe, nowoczesne, tolerancyjne, oświecone itp, opowiedzenie się za wprowadzeniem matury z religii jest samobójstwem towarzyskim :-)

A co ja na to
A ja nie lubię fanatyzmu antyreligijnego/antyklerykalnego jeszcze bardziej niż fanatyzmu religijnego/klerykalnego. Przyczyna takich upodobań jest prosta: przeciwnicy ośmieszają się sami, nie podoba mi się natomiast kiedy inni swym fanatyzmem ośmieszają moje poglądy. W przypadku kwestii matury z religii nie spotkałam się jeszcze z racjonalnym argumentem obozu antyreligijnego, natomiast obóz religijny ma takowe. A teraz nastąpi mój wywód:

Założenia:
- matura z założenia ma być egzaminem na studia
- mamy w Polsce całkiem sporo wydziałów teologicznych (zarówno katolickich jak i prawosławnych)

Wnioskując z takich założeń możemy dojść łatwo do wniosku, że skoro religia jest przedmiotem nauczanym, teologia jest kierunkiem studiów, to nie ma powodów aby nie wprowadzić matury z religii. Argument często wypowiadany przez ekipę Giertycha. Argument z którym niesamowicie się zgadzam. Nie potrafię podać ani jednego kontrargumentu, nie usłyszałam go nigdy z ust przeciwników. Jedyne co fanatycy antyreligijni wytaczają w tym przypadku z ust to wypociny odnośnie tolerancji, państwa religijnego, że to sprawa Kościoła Katolickiego, więc dlaczego wszyscy mają płacić i tym podobnych.

Spójrzmy na sprawę jednak z innej strony. Kilka dni temu w całej Polsce odbywały się matury ustne z biologii. Tego samego dnia miejsce miały również matury z “wiedzy o tańcu”. Sama miałam zdawać maturę w “nowym” kształcie, zanim zmienił się rząd i zostało po staremu. Pamiętam, że też dawano mi możliwość wyboru takich przedmiotów jak “historia sztuki” czy “wiedza o tańcu”. Były to egzaminu dodatkowe i nie zwalniały z wyboru klasycznego przedmiotu. Domyślam się, że jest tak nadal. Warto zauważyć, że są to egzaminy z dziedzin nie nauczanych w szkole (łudzący się, że wyrzucenie religii ze szkół do sal przykościelnych załatwi sprawę, są zapewne zawiedzeni).

Tłumaczenie sensowności takich egzotycznych matur też niby jest logiczne, bo przecież ktoś może sobie zażyczyć studiować historię sztuki, a matura ma być egzaminem na takie studia. Egzaminy takie są nieczęsto wybierane, zatem drogie, bo czasem trzeba uzbierać/przeszkolić i opłacić komisje dla jednej osoby. Podobnie jest z językami nienauczanymi w szkole. Ponadto szkół z wydziałami tanecznymi jest… 0??

Skoro front antyreligijny nie widzi nic przeciw maturze z “wiedzy o tańcu”, to najwyraźniej nie ma też nic złego w maturze z religii. Ba! Jest ona nawet bardziej zrozumiała.

7 komentarzy

“A gdy będę umierał”

12/05/2009 @ 17:18 (zamyślenie)

W jednym z mieszkań na osiedlu Chomiczówka policjanci, w sypialni, na półce zauważyli stojącą urnę.

Urna została zabezpieczona, a 62-letni mężczyzna stawił się w komendzie na przesłuchanie. Podczas wykonywania czynności przez policjantów, okazało się, że mąż zmarłej kobiety miał problemy z pochowaniem żony, w miejscu, które ona wskazała i dlatego tak długo przechowywał jej prochy w mieszkaniu. Mężczyzna oświadczył, że nie wiedział, iż jego postępowanie jest niezgodne z prawem.

Urna z prochami już została przewieziona na cmentarz i złożona w rodzinnym grobie. 62-letni mężczyzna odpowie teraz za przechowywanie w mieszkaniu prochów zmarłej żony.

Mężczyźnie grozi za to kara grzywny. [źródło]

To, że nie można pochować ciała gdzie się chce jest niby logiczne. Ciało ulega rozkładowi i może zanieczyszczać wodę. Niby wszystko ok. Tyle, że jeśli pomyśleć o tych wszystkich martwych chomikach, psach, kotach i innych stworzeniach domowych i dzikich, to już z lekka jest nielogiczne. Przyjmijmy, że chodzi o masowe pochówki, wszak ludzi w miastach szczególnie jest dużo i niemożliwe byłoby równomierne rozłożenie ciał, a przez to wszelakich produktów rozkładu. Mniejsza z tym.

Już dawno doszło do moich uszu, że nie można również pochować byle gdzie prochów ludzkich. Problemu skażenia w tym przypadku nie ma. Zapewne chodzi o godność po śmierci czy inne takie brednie. Tyle, że jeśli spojrzeć na to nie przez pryzmat jedynie słusznej poprawności (nawet ciężko powiedzieć jakiej, bo jak wytłumaczyć manie pochówków?), to okazuje się, że staje się to kwestia całkowitego zniewolenia ciała ludzkiego.

Mogłoby się wydawać, że jestem człowiekiem wolnym. Moge swobodnie wyrażać swoje myśli (choć czysto z założenia, bo nie wolno mi przecież “mówić źle” o pewnych grupach ludzi), mogę sama decydować o swojej przyszłości, muszę brać odpowiedzialnośc karną za swoje w pełni autonomiczne wybory. Jednak w żaden sposób nie wolno mi decydować o tym, co stanie się po mojej śmierci. Co prawda mogę sobie wybrać w jakiej będę formie (gnijącej padliny, czy też w formie sproszkowanej po odprowadzeniu do atmosfery gazów cieplarnianych), ale nie gdzie będę się znajdować. Państwo odgórnie zażyczyło sobie abym była pochowana na cmentarzu. A jeśli nie chce? Moi bliscy będą musieli popełnić przestępstwo i podmienić moje prochy. Czy zatem jestem właścicielką własnego ciała?

2 komentarzy

Strumienie zimnego powietrza w krocze

12/05/2009 @ 16:47 (jaja jak balony)

Gdzie się podziała życzliwość i uprzejmość sąsiedzka. Żeby tak sąsiadce  świdrować?

Dodaj komentarz

4 czerwca

08/05/2009 @ 20:18 (politycznie)

Doszłam dziś do bardzo brutalnego wniosku:

W Polsce nie będzie normalnie, nie będzie można budować kraj póki nie wymrą ludzie urodzeni przed 1980r. Podejrzewam, że nawet i później nie będzie pięknie, bo obecne wydarzenie niezbyt pozytywnie odbijają się na młodych.

Wiem, że to brutalne i nietaktowne i niesamowicie chamskie, ale póki co każdy bezpośrednio skażony Solidarnością ciągnie tylko Polskę w dół. Krew mnie zalewa, kiedy przy byle okazji byle kto, a w szczególności związki zawodowe jako naczelne dziwki polityczne, wycierają sobie brudne gęby Solidarnością.

Każde państwo, naród potrzebuje czegoś czym mógłby się chwalić, aby mieć dobrą opinię, szacunek. Dlatego też stara się jak najbardziej wybielić swoje przewinienia i jak najmocniej chwalić się przed światem tym co chwalebne. My w Polsce też nie jesteśmy uczeni o niegodziwościach naszych historycznych przodków, oburzamy się jako naród gdy mówi się o Jedwabnem, nie rozumiemy co takiego mają przeciw nam Rosjanie za Moskwie w 1612r. Inne narody robią to samo tyle, że mają większą siłę przebicia. A Polacy: Polacy potrafią się tylko oburzać i marudzić pod nosem.

Potrzeba Polsce lepszej promocji, głośnego mówienia o naszych zasługach, chwalenia się Cudem nad Wisłą i Solidarnością. Kiedy w podręcznikach na zachodzie kształtuje się obalenie muru berlińskiego jako upadek komunizmu, my musimy mówić światu głośno o Wałęsie i Okrągłym Stole. Potrzebujemy Wałęsy jako symbolu, bez względu jakim by był. Zamiast wykłócać się z nim należałoby dać mu się puszyć na wykładach, aby mówił młodzieży i zagranicznym dziennikarzom jaki jest wielki.

Teraz jest fantastyczna okazja, żeby się promować na świecie i przypomnieć o sobie. Tyle, że zamiast zewrzeć siły dla ogólnego dobra, zawiste szuje wolą zrobić rozróbę. I tak zamiast wrażenia, że polacy to fantastyczny naród gotowy do wielkich rzeczy, będziemy nadal uważani za kłócącą się dzicz. I nie widze ratunku, póki ta zawzięta dzicz nie zniknie z powierzchni ziemi. I mam to gdzieś, że moje dzisiejsze wrażenie jest “zbyt ostre”, chamskie, nietaktowne.

5 komentarzy

Palikot

08/05/2009 @ 19:17 (politycznie)

Ostatnio olewam politykę, bo krew mnie zalewa. Przez okres jakiś 5-3 lat (zależnie od punktu widzenia) interesowałam się nią mocniej niż standardowy człowiek mojego pokolenia. W okresie kampani parlamentarnej dzień zaczynałam od solidnego przewertowania kanałów informacyjnych, a następnie serwisów internetowych. I co mi to dało? Po tym okresie czytam tylko nagłówki i z góry wiem co znajduje się w środku :-)

Najnowsze trendy w Polityce polegają na robieniu przedstawień, a przoduje w tym Palikot. Wielu się oburza na niego, ale ja naprawdę nie widzę różnicy między przedstawieniami komediowymi Palikota, teoriami spiskowymi Kaczek, mdłych melodramatów miłosnych Tuska. No może Palikot mówi trochę bardziej “językiem ludu” :-)

“Pomyślałem: jeśli im wolno, to dlaczego nie wolno mnie? Może i ja powinienem wedrzeć się do siedziby Sierpnia, przykuć dłoń do kaloryfera i zażądać od szefa związku spełnienia listy moich postulatów? Wykorzystać ich broń – maksimum terroru, minimum wysiłku? I taką oto drogą doszedłem do Listy 10+1, czyli 10+1 postulatów Janusza Palikota skierowanych do związkowców Sierpnia ’80″ [źródło]

Nie widzę też różnicy między pochodem pijanych kibiców Legii ulicami miasta i demolowaniem wszystkiego na drodze, a pochodem pijanych związkowców i demolowaniem. Dlatego cieszy mnie niezmiernie to, że ktoś w końcu odpłaci się związkowcom. Podejrzewam, że Palikot i tak zrobi z tego “delikatną” reklamówkę w TV. Mi się marzy jednak zabijanie drzwi, palenie opon pod oknami szefostwa związku, syreny, demolowanie barierek itp. Jetem przekonana, że to jedyna możliwość, aby związkowcy i PiS w końcu doszli do wniosku, że na użycie siły odpowiada się działaniami policyjnymi. Być może nawet zaświta im w głowie, że to wcale nie są “demonstracje pokojowe”.

1 komentarz

Znalazłam kolejnego bloga

02/05/2009 @ 13:24 (polecam)

Krótkowłosy pseudointelektualista

Nie przeczytałam zbyt wiele, ale spodobał mi się jeden wpis. Nie sposób się nie zgodzić z opinią, że pewna znacząca gazeta jest wiedziona zapachem pieniędzy. Nie ona jedna zresztą. We wszystkich pismach dostrzec można coraz mniej treści opiniotwórczych (a przecież to rola prasy codziennej), a coraz więcej kolorowych dodatków i prezentów dołączanych. Coraz rzadziej natrafia się na intelektualne rozważania o ważnych problemach, a coraz częściej jest to zwykłe bicie pany ku zwiększeniu sprzedaży. Przykładem jest dzisiejsza informacja “a u was biją murzynów” z jawnym zakłamaniem treści, ujawnionym przez jednego z komentujących. Ja bym jednak poszła dalej. Gazeta, która niegdyś była na tyle postępowa, że kojarzono ją z walką ze stereotypami, teraz sama je pogłębia właśnie jednym ze swych dodatków.

2 komentarzy

Nie wytrzymam

23/04/2009 @ 22:15 (cynizm każdego dnia)

Normalnie nie wiem co powiedzieć. Natknęłam się kolejny raz na przykład jawnego debilizmu i nie mogę no…

Wyobraźcie sobie, że pewnego pięknego słonecznego dnia ktoś zarządza, że od tej pory kobiety nie mogą jeść marchewek, bo marchewka jest męskim warzywem. Mężczyźni za to nie mogą jeść pomidorów, bo pomidory są żeńskim warzywem. Czyż to nie kretynizm?

Przeczytałam właśnie, że jakaś laska lubi piwo, ale to męski trunek. Co raz słyszę, że kobieta nie powinna palić. Jeszcze kiedy indziej, że nie powinna przeklinać.

Niech ktoś poda mi biologiczne cechy, które uniemożliwiają to kobietom, a sprzyjają mężczyznom!!

Jak można być tak masakrycznie głupim i niesamowicie ubezwłasnowolnionym intelektualnie, żeby takie kretynizmy powtarzać?

12 komentarzy

Ech ci ludzie to brudne świnie …

20/04/2009 @ 21:00 (cynizm każdego dnia, polecam, światowo)

I znów minął mi niezauważenie tydzień. Cholera! A dzisiejszy dzień nawet się rozpocząć nie zaczął. Wiosną zawsze tak mam, że kontemplacja zmian na moim ogrodzie przysłania mi cały świat. Ponadto wiosną zaczynam lubić ludzi, ale wolałabym żeby ich nie było. Lubie takie chwile kiedy mogę się zamyślić i po obcować z naturą… tyle, że przez to zaniedbuje bloga.

Kontakt ze światem zapewniają mi znajomi poprzez wklejanie mi linków. Dziś polecę jednego z nich: [link].

Oczywiście znajdzie się dość duża grupka ludzi, którzy będą oburzeni tym, jak pewne frakcje manipulują światem. Inni nie będą wierzyli w “kolejną teorie spiskową”, bo wszystko co nie idzie po linie ogólno przyjętej jest wyśmiewane właśnie takim określeniem. A mnie jakoś wcale nie dziwi mnie to co przeczytałam. Zdziwiłabym się, gdyby ktoś tego nie robił :-)

To jest cholernie brutalne, ale taka jest natura ludzka. Każdy działa na własną korzyść, a jeśli już zdarzy mu się działać na korzyść kogoś innego, to również po to, aby później coś z tego mieć. Na egoizmie i dbaniu o swój tyłek stworzona jest całą natura.

Ludzie narzekają, że politycy kradną i obsadzają rodzinkę na stanowiskach, a jak tylko sami zajmą jakieś wyższe stanowisko, jako swoich podwładnych wpierw zatrudniają swoich znajomych bez pracy… i kiedy tylko mogą załatwiają sobie i innym taniej to co mogą z racji zajmowanego stanowiska. Po co wiec ta hipokryzja i bezsensowne marudzenie? To tylko taki mały przykład hipokryzji społecznej.

Czy to naprawdę takie dziwne i oburzające, że niektóre narody starają się wybielić haniebną część swojej historii? Albo, że niektóre bardzo wpływowe kraje robią wszystko, aby wpływać jeszcze bardziej? Albo, że starają się nie dopuszczać do rozwoju innych krajów. Albo, że wykorzystują biedniejsze kraje?

Przecież w historii każdy narzekający na tyranie mocarstwa kraj, kiedy się wybił robił dokładnie to samo. Przecież Polska też tuszuje swoje haniebne występki historyczne i nie jesteśmy o nich uczeni w szkole. Przecież nie ma człowieka, który nie próbowałby się przedstawiać w jak najlepszym świetle, chyba, że w oczernianiu siebie ma jakiś cel.

Im bardziej obserwuje pewne aspekty społeczne człowieczeństwa tym bardziej przestaje się nimi przejmować. Nie widzę możliwości, że świat stanie się lepszy, nie w kwestii polityczno-gospodarczo-społecznej. Nie ma szans, żeby zniknęła nienawiść, wyzysk, hipokryzja, obłuda. Jedyne co może zniknąć z powierzchni Ziemi to uczciwość i wszelkie pokrewne słowa. Coraz mniej przejmuje się światem. Coraz bardziej cieszy mnie przeświadczenie, że koniec cywilizacji ludzkiej zaczął zbliżać się coraz szybciej.

Chyba jednak nadal nie lubie ludzi … :-)

2 komentarzy

Teoria względności czasu

12/04/2009 @ 16:07 (luźna kategoria, muzycznie)

Jako by nie było są/będą niedługo jakieś tam święta. National Geografic lub jakiś inny program, który katuje zawsze w święta od 8 rano mój ojciec, ogłasza co godzinę coraz nowsze teorie odnośnie prawdziwego oblicza tego co przez 2tys lat poprzekręcał Kościół Katolicki.

Postanowiłam i ja nawiązać do święta i przypomnieć iż mam taką oto kategorie na blogu: [kategoria]. Kiedyś tam doszłam do wniosku, że rola Jezusa i Judasza z tego właśnie musicalu jest tym co sprawia, że warto być facetem ;] Aczkolwiek inny muzycy z tej wersji również są świetni. Np ten od św. Piotra ma dobry głos i gdzie indziej były “gwiaździorem”. Tu jestem jest przytłoczony przez Teda Neeley’ego i Carla Andersona. Piłat świetny ma głos i najlepiej spisał się aktorsko, ale ma zbyt poboczną role i trzeba się wczuć i dotrzymać do 23 kawałka żeby usłyszeć i zobaczyć tą jego genialność. No cóż. Nie trudno się domyślić, że musical jako całość uważam za najlepsze co w muzyce powstało w ciągu ostatnich 100 lat ;]

A teraz o względności czasu: kompletnie nie zdawałam sobie sprawy z tego ile to już mineło od ostatniego wpisu. Czas pędzi jak oszalały, a mi w głowie tylko ptactwo ogrodowe ;] Zyje jednakże tyle, że w stanie wiosennego zamyślenia o niczym i kontempletacji przyrody.

2 komentarzy

Co ja mogę powiedzieć?

03/04/2009 @ 21:49 (cynizm każdego dnia)

Cóż można powiedzieć kiedy głupota ludzka po raz kolejny przerosła moje wyobrażenia?

Wczoraj w TV rano widziałam nius o ewakuacji pewnego szpitala dziecięcego w Łodzi bodajże. Inspektorat nadzoru budowlanego zadecydował o niej w związku z złym stanem stropu. Ponoć mógł się on w każdej chwili zawalić. Część ludzi posłusznie przeniosła się do innego szpitala. Jak zwykle jednak ktoś musiał pokrzyczeć i ponaoburzać się do kamery.

Co mówi kobieta krzykliwa kiedy dowiaduje się, że na jej dziecko może spaść sufit? Mówi, że ona nie ma zamiaru się przenosić, bo jej i dziecku jest dobrze, bo opieka jest dobra. Inna w tym czasie mówi, że to są przecież małe dzieci i jak tak można przenosić je jak zwierzątka do schroniska?

Pierwsza była wymalowaną blondyna z długimi całkiem, czerwonymi pazurami. Z oczu było widać, że krzykliwa i chętna do kamery. Druga wyglądała normalnie, ale o co chodziło z tymi zwierzakami? Że niby zwierzętom należy się ratowanie ich życia, a dzieciom nie? :-)

Jedyne co przyszło mi na myśl to to, że gdyby ten sufit naprawde spadł im na głowe, to też najgłośniej by krzyczały. Tym razem, że ich nie ewakuowano. Kolejny raz doszłam do wniosku, że nie moge czytać/oglądać różnego rodzaju wiadomości i for internetowych (jeśli ten wyraz w ogóle się odmienia przez przypadki ;] ), bo coraz bardziej nielubie ludzi. Nie wszyscy są tacy, ale jednak większość wydaje wyroki zbyt pochopnie, według stereotypów, “własnej dupy”, bez zastanowienia, bez refleksji nad racją drugiej strony, tak jak mówi większość. Niektórzy dodatkowo są wyjatkowo krzykliwi… Wolałabym chyba żyć bez internetu i telewizji, nie wiedząc jak głębokie jest to zjawisko.

3 komentarzy

Próbka mojego nowego telefonu

02/04/2009 @ 18:25 (luźna kategoria)

Właśnie dlatego wybrałam telefon, który inni nazywają “starym”… Jak się ciesze, że przyszedł cały i zdrowy, że nie zacina się joystick, że ma tylko 2 malutkie/niewidoczne bez przyglądania zdarcia, że przesłona aparatu nie lata. Marudziłam strasznie, ale warto było :-)

5 komentarzy

Machlojki na allegro

30/03/2009 @ 21:16 (luźna kategoria)

Nie było mnie długo na blogu. Po pierwsze to przez kilka dni miałam zepsuty internet, a dokładnie przetarty kabel gdzieś na zewnątrz domu. Po drugie kupowałam telefon na allegro ;] Nabrałam dużo doświadczenia, więc podzielę się nim z wami.

Chciałam kupić całkiem dobry telefon, ale całkiem tani. Jestem pragmatyczką do przesady. Telefon ma dzwonić i wysyłać smsy. Ma mieć kalkulator, bo w sklepach wszystko wyliczam (a, że jestem po studiach technicznych, to obsługę kalkulatora mam opanowaną na zasadzie prostego odruchu bezwarunkowego, kiedy tylko trzeba coś obliczyć). Aparat uważam za zabaweczkę niekonieczną, ale przydatną. Ponadto nic mi więcej nie potrzeba. Telefon jest tylko telefonem i ceny powyżej 500zł uważam za przesadę (no chyba, że zacznę zarabiać grubą kasę, ale i wtedy będę wolała pojechać na wycieczkę, niż wydawać na bzdety). Skupiłam się zatem na Sony Ericssonach K800i. Najlepsze aparaty w swojej klasie za przystępną cenę. Nokie czy Samsungi w tej klasie cenowej maja dużo gorsze aparaty.

Wybierałam z początku marudnie. Raz zalicytowałam, bo oferta była świetna i nikt z 4 osób nie zauważył nic niepokojącego. Wygląd opisany na 4+, czyli liczyłam się z nieznacznymi ryskami, ale przecież ze swoim nieposzanowaniem dla gadżetów i ogólnie przedmiotów (przedmiot to tylko przedmiot), jestem w stanie najnowszy telefon dość szybko doprowadzić do stanu zarysowania. Żebyście widzieli mój teraźniejszy, już ponad 6-letni telefon…

Dopiero tuż przed wpłaceniem pieniędzy, moja bardzo nieufna i marudna mama wypowiedziała wiekopomne zdanie, od którego się zaczęło: “A co to jest to czarne?” Skopiowałyśmy zdjęcia na komputer i oglądałyśmy dokładnie w ogromnym powiększeniu. Niepewne 2 miejsc zapytałam przez maila sprzedającego. Okazało się ostatecznie, że czarna kropka to nie cień, ani plamka, ale spory odprysk naroża. Okazało się ponad to, że na dole nie ma refleksu od lampy, ale jest pokaźne wgniecenie. W mailu zostałam uświadomiona, że telefon nie został stuknięty, a wgniecenie nie przeszkadza w obsłudze klawiatury. Acha.. tylko dlaczego na jednym zdjęciu wyraźnie widać, że klawisz tusz obok wgniecenia ma trochę inny kolor, jakby inaczej padało na niego światło?

Anulowaliśmy aukcje za porozumieniem stron. Następne aukcje sprawdzałam już tak jakby każdy chciał mnie oszukać. Za każdym razem powiększałam zdjęcia i szukałam wątpliwych miejsc. Przy każdym telefonie sprawdzałam “logiczność opisu”. Zdarzało się, że ktoś opisywał telefon jako 3-miesięczny na gwarancji, a w rzeczywistości okazywało się, że jest z komisu (niektóre komisy dają tak długie gwarancje) i na ładowarce jest przejściówka. Wystarczyło przyjrzeć się pieczątce na karcie gwarancyjnej, a następnie poszperać w Google, alby przekonać się, że telefony są z zagranicy ;]

Szczyt głupoty przeżyłam, kiedy Paulinka, poproszona o dodatkowe zdjęcia komórki (na aukcji były tylko 2 i to pod takim kątem, że trudno było zweryfikować), przesłała mi 4 zdjęcia skopiowane z 2 różnych aukcji. Nie dość, że widziałam takowe na pierwszej stronie listy, to jeszcze przedstawiały telefon na tle 2 różnych stołów. Mało tego!! Na zdjęciu z aukcji telefon nie miał loga żadnego operatora nad klawiaturą menu, na zdjęciu przesłanym przez Paulinkę wyraźnie miało. Do tego, jak tylko odezwałam się do Paulinki, cena telefonu skoczyła o 50zł, by następnego dnia spaść o 20zł i ostatecznie zostać sprzedanym o kolejne 40zł taniej.

O niewyraźnych zdjęciach robionych aparatami z komórek (i to co najwyżej 1,3 MegaPixela), robionych pod światło, robionych tak, że nic nie widać, nie będę pisać. Takich aukcji jest 50%.

Muszę jednak przyznać, że są uczciwi i rzetelni sprzedający. Niektóre telefony mają więcej zdjęć wad obudowy, niż tych “ładnych”. Czasem usterki wskazane są kółkami i strzałkami. Przekonałam się, że lepiej kupić drożej telefony od takich właśnie sprzedawców, niż ufać tym niepokazującym przedmioty jednej strony, robiącym zacienione lub przesadnie oświetlone zdjęcia.

Zamówiłam kolejny telefon i to 30zł taniej. Tym razem znam każdą rysę na nim, ale po tym co widziałam, boję się tego co możę przyjść do mnie paczką.

2 komentarzy

Wierność i ładne nogi

20/03/2009 @ 22:22 (sportowo, zamyślenie)

Czy ja już na blogu pisałam o tym co w męskim ciele lubię najbardziej? Oczywiście dla każdej kobiety (poza zakonnicami) z męskiego ciała przydatne są jedynie genitalia… estetycznie jednak popularna jest jakaś dziwna nagonka na męskie pupy. Nie rozumiem tego, gdyż nie ma nic bardziej pokrętnego niż wychudzony samczy tyłek, jak również nic bardziej aseksualnego, niż jędrne/sprężyste/sterczące/kobiece pośladki u mężczyzny.

Ja najbardziej cenie sobie męskie nogi! Wcale nie muszą być jak z starożytnych posągów greckich czy rzymskich. Mogą być chude i kościste, ale muszą mieć odpowiednie proporcje i zaokrąglenia.

Z pośród sportowców najładniejsze nogi mają tenisiści, tak więc lubuję się w tenisie. Dziś na siłowni spoglądałam na cudne nóżki Federera i Vardasco, a koło mnie chodzili paskudni/nieproporcjonalni faceci z przyrostem guzów (bo czasem ciężko to “coś” nazwać mięśniami na pierwszy rzut oka).

Ponieważ moje myśli często zmieniają tor, z zastanawiania się nad idealnymi proporcjami łydek i ud oraz kontemplowaniem załamań w sferze kolanowej, przeszłam na kwestie wierności. Bodźcem do zmiany tematu było zdanie sobie sprawy z tego, że inni mężczyźni są dla mnie jacyś tacy aseksualni. Zaczęłam zastanawiać się nad tym skąd bierze się we mnie tak silne poczucie, że zajęty mężczyzna jest bezpłciowy, jak również, że wszyscy są bezpłciowi kiedy ja jestem zajęta kimś.

Doszłam do zatrważających wniosków. Otóż ja kompletnie nie jestem w stanie być wierna żadnemu mężczyźnie. (Wierność definiuje przez to co powszechnie okazuje się w filmach i reklamach płatków śniadaniowych)  Nie potrafię się zarżeć, że będę zawsze z jednym jedynym. Zdaje sobie sprawę, że ludzie się zmieniają, że idealna para może się rozwinąć w osobnych kierunkach i już do siebie nie pasować, że najsłodszy króliczek może stać się wredną psią samicą, a najcudowniejszy misiek-pysiek może po paru latach być tylko męskim nieparzystym genitaliem. I nie chodzi tu o to, że rezerwuje sobie pole do zdrad i zerwania. Rozumiem, że ja też mogę się zepsuć i być może kiedyś nie da się ze mną wytrzymać. Nauczyłam się po prostu, że w życiu różnie może być i lepiej się nie zarzekać, coby nie narazić się na śmieszność.

Kwestia nie zdradzania jest dla mnie kwestia uczciwości i nie robienia krzywdy komuś. Nie potrafiłabym dawać komuś nadziei, że np. będziemy parą, kiedy ja tylko się bawię do czasu odnalezienia księcia z bajki, albo na parę chwil zanim wrócę do swojego faceta. Tak samo nie potrafiłabym (chyba, bo może mi się odmieni) dawać komuś złudzeń, że jest super i myślę o nim, a tym samym momencie tarzać się z kimś innym. Już wolałabym zadzwonić i powiedzieć, że zaraz nie wytrzymam i się puszczę ;] Nie macie pojęcia jaki szok przeżyłam podsłuchując rozmowę 2 studentów mechaniki, o koleżance, która kręci na raz z 3 chłopakami. Rozmawiali o tym jakby to była najnormalniejsza sprawa na świecie i jakby ona była diamentem bez skazy. A dla mnie to był zamach na moje poglądy moralne.

Tyle, że kwestia uczciwości wobec czyjegoś zaufania jest jednym, a tak samo rozumiana uczciwość wobec kogoś, kto sam nie legitymuje się nią wobec mnie jest czym innym. Czy ktoś kto kiedykolwiek zdradził może oburzać się na zdradzenie go? Czy “ale przecież mi wybaczyłaś/łeś” jest wytłumaczeniem? W tym przypadku jedyne co jest warte uczciwości to swoje uczucia i zasady. A zasady mogą się zmienić. Jakże w tym przypadku ciężko było by facetowi żyć tak żeby mieć pewność, że ktoś kto nie czuje potrzeby wierności jednak przestrzega.

Tak więc kolejny raz okazało się, że te bajeczki romentyczne są bujdą. W życiu liczy się prosty rachunek…

Dodaj komentarz

« Starsze wpisy